گروهى از محققان دانشگاه بالئاريک ايسلندز (UIB) يک الگوى رايانه اى توسعه داده اند که امکان توليد چهره هايى را فراهم مى سازد که براى اولين بار، احساسات و حالات را بر اساس ويژگى هاى شخصيتى نمايش مى دهند.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از ساينس ديلي، ديانا آرلانو، يکى از نويسندگان اين تحقيق از واحد تصوير و گرافيک رايانه اى و هوش مصنوعى UIB، گفت: "هدف اين کار، طراحى الگويى بوده است که حالات فرد را آشکار ساخته و آن ها را روى يک چهره ى مجازى نمايش دهد. ما در فضاى سه بعدى، شخصيت، احساسات و حالات را يکپارچه کرده ايم که پيش از اين به طور جداگانه به هم مرتبط شده بودند."

اين محققين خاطرنشان کردند که احساسات (مانند ترس، لذت يا تعجب) تقريبا تغييرات حالات آنى مى باشند، برخلاف حالت هاى احساسى (مانند بى حوصلگى يا نگرانى) که مدت پايدارى بيشترى دارند، يا شخصيت که به طور معمول در تمام طول زندگى فرد ادامه مى يابد. اين طراحان از نظريه هاى آلبرت مهرابيان براى ترسيم اين الگو پيروى کرده اند، که مبتنى بر پنج ويژگى شخصيتى مطرح شده توسط اين روان شناس امريکايى است:اكستراورژن، عصبيت، اوپننس، وجدان گرايي، و دلپذيريت.

آرلانو بيان کرد: "حتى شخصيت مى تواند به طور پيش فرض، يک حالت احساسى در نظر گرفته شود". بنابراين يک شخصيت درون گرا و عصبى در ارتباط با حالت احساسى نگرانى مى باشد. نکاتى از چهره که اين احساسات را مشخص مى کنند مى توانند به صورت رياضى تعيين شوند، و الگوريتم هاى توسعه داده شده توسط کارشناسان رايانه مى توانند در کسب سريع و آسان حالت هاى چهره ى مختلف مورد استفاده قرار گيرند. اين سامانه، که از استاندارد رمزگذارى ويدئويى MPEG-4 براى ايجاد تصاوير استفاده مى کند، نمايش احساسات پايه اى (عصبانيت، تنفر، ترس، لذت، ناراحتى، تعجب) و وضعيت هاى متوسط را ممکن مى سازد.

نتايج اين روش به طور بي طرفانه و بدون اعمال نظر شخصي (از طريق يك تشخيص دهنده ي خودكار كه 82 درصد از حالت هاي توليد شده را تشخيص داد) و به طور سليقه اي، از طريق نظرسنجي انجام شده در بين گروه 75 نفره اي از دانشجويان دانشگاه مورد ارزيابي قرار گرفت. دانشجويان 86 درصد از احساسات و 73 درصد از حالت هاي احساسي نشان داده شده روي رايانه را با موفقيت تشخيص دادند.

محققين دريافتند كه برخي از احساسات، مانند ترس و تعجب، به آساني قابل تفكيك نيستند و نياز به مضامين اضافي براي تمايز دادن بين آن ها مي باشد.اين گروه هم اكنون در حال كار بر روي اين خط مي باشد و يك قصه گوي مجازي درست كرده است كه با استفاده از صورت خود به منظور نمايش احساسات توليد شده توسط داستان، موجب پرمايه تر شدن داستان سرايي مي شود.
آرلانو همچنين متذکر شد که نمايش احساسات نه تنها به حالت چهره، بلکه به وجود عوامل مختلف ديگرى مانند ژست، صدا يا حرکات سر نيز بستگى دارد که به تحليل درست يک احساس کمک مى کند چرا که شخصيت، اثر واضحى بر آن ها دارد.

محققين باور دارند که اين الگو مى تواند به محيط هاى آموزشى (آموزگاران و ارائه دهندگان مجازي با ويژگي هاي شخصيتي) و شخصيت هاى بازى ويدئويى يا داستان هاى تعاملى که موتور احساسى خود را دارند، اعمال شود. اين محقق در نهايت گفت: "گام بعدى ما کنار گذاشتن استاندارد MPEG-4 و تمرکز بر روى يک شبکه ى عام کيفيت بالا مى باشد که شامل چين و چروک ها و چشم، پلک و حرکات سر خواهد بود و در کنار آن صدا را نيز ترکيب خواهد کرد."

اين تحقيق در آخرين نسخه ى مجله ى Computer Animation and Virtual Worlds منتشر شده است.

اطلاعات اضافي: مشاهده ي اصل مقاله